3,5 Lira

İstanbul’un bir gecekondu mahallesinde annesiyle birlikte yaşayan Salih, herhangi bir sosyal güvencesi olmadan bir markette çalışır. Aynı işyerinde çalışan Hacer’e uzaktan uzağa ilgi besler. Bir gün kendi elleriyle kopardığı bir karanfili ona vermek ister, ancak bunu başaramaz. Her gün yanında getirdiği kendi yemeği yerine yanlışlıkla Hacer’in öğle yemeğini yediğinde ise pişmanlık duyar. Ne var ki Hacer’e bir fiş verilir; bu fişte, öğle yemeğinin işverene yüklediği masrafın 3,5 lira olduğu belirtilmektedir.