69

Beş hayat, bir dizi kısa karşılaşma boyunca birbirine değerek ilerler. Her buluşma bir itiraf gibi açılır; her doruk anı, karakterlerin kendileriyle yüzleştikleri bir ayna olur. Şehir sadece fon değildir, altıncı bir karakter gibi nefes alır. Yağmurlu bir gece, boş bir kafe, kalabalık bir metro vagonu derken zaman esner, tesadüfler kaderin diline dönüşür. Basit görünen anlar, içlerinde ağır yükler taşır; suçluluk, arzu ve umut gizlice sızar. Bu film fazla konuşmadan anlatmayı seçer. Montajın ritmi ve sessizlikler ilişkileri kurar, bakışlar cümlelerin yerini alır. Hikâye doğrusal ilerlemez ama kopuk da hissettirmez; her parça bir sonrakine yankı verir. Finalde ayna sadece karakterlere değil izleyiciye de döner. Kısaca: beş hayat, bir zincir karşılaşma ve her biri için kaçınılmaz bir itiraflar bütünü.