90 Dakika

Eva Sørhaug’un Cold Lunch’tan sonraki ikinci uzun metraj çalışması, ilk bakışta sakin ve düzenli görünen ev hayatının altında biriken öfke ile şiddete odaklanır. Hikâye, huzurlu görüntüsünü koruyan aile ortamında bastırılmış gerilimlerin varlığını hissettirir. Ev içindeki alışılmış düzen dışarıdan dingin görünse de bu sakinliğin ardında sert ve rahatsız edici bir hava vardır. Sørhaug, ev yaşamına eşlik eden güven duygusuyla yüzeye yakın duran saldırganlık arasındaki karşıtlığı açık ve tavizsiz bir biçimde işler. Anlatı, sıradan görünen bir ev düzeninde saklı kalan öfkenin ve şiddet eğiliminin izini sürer.