Avcı

Alice ve en yakın dostları, gençliklerinin sonbaharına gelmişler, geleceği belirsiz yaşamlarının sona ereceği ve yeni bir yaşama adım atmalarına izin verecek olan okul yıllarının nihayetine yaklaşıyorlardı. Koleje gitmeden evvel, genellikle gençlere yasak olduğu söylenen ve kasabanın sakinlerinin pek nadiren ayak bastığı bir bölgede, ağaçlar arasında son bir gün geçirme kararı aldılar. Bu son mevsimlik maceralarında kendilerini adeta sarmaşıklar arasında gizlenmiş bir kalede buldular. Bu korkutucu yer, bir bakıma onların gibi gizemli ve bilinmeyen bir dünyanın ayak izlerini takip eden gençler için, sadece kan sızdıran kireçtaşı duvarları ve etrafına saçılmış insan vücut parçalarının bulunduğu, çağlar öncesine ait görünen bir yerdi. Ancak korkuyla karışık bir merakla kalenin içine girdiklerinde, gizli bir soruşturmanın parçası olduğuklarını öğrendiklerinde, irkildiler. Kaleyi keşfetmeye devam ettikçe, ormandan çıkmalarının daha güvenli olacağı konusunda kendilerine yapılacak bir uyarı alacaklarını umdular. Ancak, bekledikleri uyarı yerine avcılar için kurulmuş bir tuzağa düşmüş olduklarını fark etmeleriyle durum daha da karmaşık bir hal aldı. Ardından, gelen hızlı ve keskin bir uyarı: Kaleye girmeyi aklından geçiren kim olursa olsun, canlı olarak ayrılmasına izin verilmeyecekti. Bu bilinçle, kaleyi çevreleyen çalılıkların arasında sessizce ilerleme kararı aldılar.