Geçiş

Levan Akın’ın dayanışmaya bir övgü ve İstanbul’a sıcak bir aşk mektubu olarak kurduğu Geçiş, uzun süredir kayıp olan yeğeni Tekla’yı bulmaya ant içen emekli öğretmen Lia’nın izini sürüyor. Aralarında kuşak ve dünya farkı olan genç komşusuyla güçlerini birleştiren Lia, onu kıyılarına çağıran devasa İstanbul’a doğru yola çıkıyor. Şehrin akışında, trans hakları için mücadele eden avukat Evrim’le tanışması, Lia’yı hiç bilmediği toplulukların arasına taşıyor ve Tekla’ya yaklaşmanın beklenmedik yollarını açıyor. Film, İstanbul’u yalnızca bir arka plan değil, nefes alan bir karakter gibi kullanıyor. Dar sokaklar, vapur uğultusu, köşebaşı sohbetleri; tüm detaylar Lia’nın iç yolculuğuna eşlik ediyor. Kamera acele etmiyor, küçük jestlere ve yüzlerdeki kırılganlığa yer açıyor. Oyunculuklar gösterişsiz ama sıcak; güven, kayıp ve bulunmuş aile temaları nazikçe işleniyor. Sonuç olarak Geçiş, melodrama kaçmadan umut ve empati taşıyan bir film. Karakter odaklı, şehirle örülü hikayeleri sevenler için sakin ama kalıcı bir izlek vaat ediyor.