Gökyüzü Kadar Kırmızı

Sinemaya tutkuyla bağlı Toskanalı bir çocuk olan Mirco, 1970 yılında geçirdiği bir kazanın ardından görme yetisini kaybeder. Dönemin İtalya’sında yasalar, görme engelli çocukların devlet okullarında eğitim almasına izin vermez. Bu nedenle ailesi, Mirco’yu kendisi gibi görme engelli çocukların bulunduğu bir enstitüye gitmeye zorlar. Burada bulduğu eski bir bant makinesi ise küçük çocuğa kendini ifade etmenin yeni bir yolunu sunar. Mirco, bu cihazla sesleri kaydedip kendi hikâyelerini üretmeye başlar; artık onun anlatılarında görüntülerin yerini sesler alır.