Mektuplar

Nobel Barış Ödülü’ne layık görülen Rahibe Teresa, modern zamanların en önemli yardımseverlerinden biri olarak kabul edilir. Başkaları için gösterdiği özveri insanların hayatlarını değiştirir, dünyanın dört bir yanında milyonlarca kişiye ilham verir. Ancak bu kimliğinin ardında, sıkıntıları ve kırılganlığıyla pek tanınmayan bir kadın vardır. Yaşamının son kırk yılı boyunca yazdığı kişisel mektuplar, onun kendi içinde yaşadıklarına dair başka bir bakış sunar. Bu satırlarda yalnızlık hissi giderek belirginleşir; Teresa, Tanrı tarafından terk edildiğini hissetmeye başlar. Başkalarına adadığı yaşamının dışarıdan görünen yanıyla kendi deneyimi arasındaki fark, yıllara yayılan bu yazışmalarda, doğrudan onun sözleriyle ortaya çıkar. Mektuplarında, insanlara esin kaynağı olan özverisinden farklı olarak, yaşadığı iç sıkıntıları da kendine yer bulur.