The Marching Band

Başarılı bir orkestra şefi, kariyerinin en parlak anında lösemi teşhisi aldığında aynı gün evlatlık olduğunu öğrenir. Bu sarsıntı onu şehir sahnelerinden çocukluğunun izlerine, taşranın sessizliğine sürükler. Orada, aralarına mesafeler girmiş küçük kardeşinin bir köy bando takımında çaldığını keşfeder. Yarışma yaklaşırken maestro, bando hakkındaki önyargılarını bir kenara bırakıp onlara bölgesel kupayı hedeflemeleri için rehberlik etmeye karar verir. Film, profesyonel disiplinle amatör hevesin çarpıştığı prova odalarında, aile bağlarının yeniden kurulduğu anlarda nefes alır. Müziğin iyileştirici gücü, hastalık korkusuyla aidiyet arzusunu birbirine bağlar. Tempo yer yer hüzünlüdür; yine de umut ve mizah tınısı eksik olmaz. Finale doğru kazanmaktan ziyade birlikte çalmanın değeri öne çıkar. Sade anlatım, sıcak oyunculuklar ve güçlü partisyonlar, küçük bir bandonun büyük bir sahneye nasıl sığabildiğini tatlı bir incelikle anlatır.