Viy

Genç bir rahip, uzak bir köydeki küçük ve eski ahşap kilisede, bir cadının cenaze nöbetini tutmakla görevlendirilir. Görev basit gibi görünse de ondan istenen şey hayli ağırdır: üç gece boyunca kilisede tek başına kalacak, karşısında ise cansız beden duracaktır. Yanında ona yardım edecek kimse yoktur; yalnızlığını bozabilecek tek şey, karanlıkla birlikte büyüyen korkudur. Rahibin sığınabileceği tek dayanak inancı ve ezberlediği dualardır. Film, bu sınırlı mekânı ve bekleyiş fikrini kullanarak sade ama gergin bir atmosfer kurar. Eski kilisenin sessizliği, köyün uzaklığı ve rahibin çaresizliği, hikâyenin gerilimini fazla açıklamaya gerek bırakmadan taşır.